Παρουσία στην ΑπουσίαΑκρυλικά σε καμβά · 100 × 140 cm
Ένας εσωτερικός χώρος γεμάτος ανοίγματα, πλαίσια και ίχνη ζωής περιβάλλει μια μοναχική ανθρώπινη μορφή. Παρότι το δωμάτιο μοιάζει κατοικημένο από αντικείμενα και μνήμες, κυριαρχεί μια παράξενη αίσθηση απουσίας. Η φωτεινή περιοχή στο κέντρο απομονώνει ακόμη περισσότερο τη μορφή, σαν να βρίσκεται ανάμεσα σε όσα υπάρχουν και σε όσα έχουν χαθεί. Το έργο μιλά για τη μοναξιά, τη μνήμη και για εκείνες τις παρουσίες που εξακολουθούν να κατοικούν έναν χώρο ακόμη και μέσα από την απουσία τους.
Presence in AbsenceAcrylic on canvas · 100 × 140 cmAn interior filled with openings, frames and traces of life surrounds a solitary human figure. Although the room appears inhabited by objects and memories, a strange sense of absence dominates the scene. The luminous central area further isolates the figure, as if suspended between what remains and what has been lost. The work explores solitude, memory, and those presences that continue to inhabit a space even through their absence.
Σπίτια και ΚαταστάσειςΛάδι σε καμβά · 120 × 120 cm
Σπίτια και μορφές συνυπάρχουν μέσα σε ένα πυκνό, σχεδόν ασφυκτικό τοπίο. Κάθε κτίσμα μοιάζει να κρύβει μια διαφορετική κατάσταση, μια ιστορία που δεν αποκαλύπτεται ολόκληρη στον θεατή. Άλλα στέκονται απομονωμένα, άλλα πλησιάζουν μεταξύ τους, ενώ το χρώμα και οι έντονες κάθετες κινήσεις ενώνουν τις διαφορετικές εικόνες σε έναν κοινό κόσμο. Το έργο μιλά για όσα συμβαίνουν πίσω από τους τοίχους: ζωές, σχέσεις, δυσκολίες και στιγμές που παραμένουν αόρατες σε όσους βρίσκονται απ’ έξω.
Houses and SituationsOil on canvas · 120 × 120 cm
Houses and forms coexist within a dense, almost overwhelming landscape. Each structure seems to contain a different situation, a story that is never fully revealed to the viewer. Some stand isolated, while others draw closer together, as colour and strong vertical movement connect these separate images into a shared world. The work speaks of what happens behind walls: lives, relationships, struggles and moments that remain invisible to those on the outside.
Η Τυραννία του ΈρωταΛάδι σε καμβά · 100 × 71 cm
Στο κάτω μέρος της σύνθεσης, μια μικρή όαση παραμένει προστατευμένη, σαν τόπος γαλήνης και καταφυγίου. Πάνω της όμως απλώνεται μια τεράστια δύναμη από σκοτεινές και κόκκινες καμπύλες. Είναι ο πόθος και η τυραννία του έρωτα: ένα συναίσθημα που μπορεί να γεννήσει ζωή, αλλά και να κατακλύσει, να παρασύρει και να κυριαρχήσει. Η όαση γίνεται ο εσωτερικός χώρος όπου ο άνθρωπος αναζητά ηρεμία, ενώ γύρω του ο έρωτας μετατρέπεται σε μια δύναμη από την οποία δύσκολα μπορεί να ξεφύγει
.The Tyranny of LoveOil on canvas · 100 × 71 cm
At the bottom of the composition, a small oasis remains protected, like a place of peace and refuge. Above it, however, an immense force of dark and red curves unfolds. It is desire and the tyranny of love: an emotion capable of giving life, but also of overwhelming, consuming and dominating. The oasis becomes an inner place where one searches for peace, while all around it love transforms into a force from which escape is never easy.
Μορφές που Χορεύουν στο ΚενόΛάδια σε καμβά · 86 × 52 cm
Ανθρώπινες μορφές εμφανίζονται μέσα από το χρώμα χωρίς να πατούν σε έναν συγκεκριμένο τόπο. Κινούνται, πλησιάζουν και απομακρύνονται, σαν να συμμετέχουν σε έναν αόρατο χορό μέσα στο κενό. Οι κάθετες ροές και οι διαδοχικές στρώσεις χρώματος διαλύουν τα όρια ανάμεσα στις μορφές και τον χώρο. Το έργο αποτυπώνει μια στιγμή ελευθερίας και απώλειας μαζί, όπου η ανθρώπινη παρουσία υπάρχει για λίγο, κινείται και τελικά χάνεται μέσα στο ίδιο το χρώμα.
Figures Dancing in the VoidAcrylic on canvas · 86 × 52 cm
Human figures emerge through colour without belonging to any defined place. They move, approach and drift apart, as if taking part in an invisible dance within the void. Vertical flows and successive layers of colour dissolve the boundaries between the figures and their surroundings. The work captures a moment of both freedom and disappearance, where human presence exists briefly, moves, and eventually dissolves into the colour itself.
Ο ΜινώταυροςΑκρυλικά σε καμβά · 93 × 70 cm
Ο Μινώταυρος βρίσκεται στο κέντρο ενός λαβύρινθου που μοιάζει να μην έχει αρχή ούτε τέλος. Οι δρόμοι γύρω του στρίβουν, διασταυρώνονται και επιστρέφουν, μετατρέποντας τον χώρο σε φυλακή. Εδώ όμως ο Μινώταυρος δεν παρουσιάζεται μόνο ως το μυθικό τέρας που προκαλεί φόβο, αλλά και ως μια ύπαρξη καταδικασμένη να ζει μέσα σε έναν κόσμο που άλλοι δημιούργησαν γι’ αυτήν. Το έργο μεταφέρει τον αρχαίο μύθο σε μια ανθρώπινη κατάσταση: τον προσωπικό λαβύρινθο, τον εγκλωβισμό και τη διαρκή αναζήτηση μιας εξόδου.
The MinotaurAcrylic on canvas · 93 × 70 cm
The Minotaur stands at the centre of a labyrinth that seems to have neither beginning nor end. The paths around him twist, intersect and return, transforming the space into a prison. Here, however, the Minotaur is portrayed not only as the mythical creature that inspires fear, but also as a being condemned to exist within a world created for him by others. The work transforms the ancient myth into a human condition: the personal labyrinth, confinement, and the endless search for a way out.
Η Γέννηση της ΎληςΛάδι σε καμβά · 100 × 70 cm
Δύο διαφορετικές δυνάμεις κινούνται μέσα στον ίδιο χώρο, πλησιάζουν και αλληλεπιδρούν. Ο φωτεινός πυρήνας μοιάζει να συγκεντρώνει την ενέργεια μιας αρχής, ενώ οι σκοτεινότερες και θερμότερες ροές γύρω του δημιουργούν ένταση και συνεχή κίνηση. Ανάμεσά τους, το μπλε λειτουργεί σαν πέρασμα, σαν ενέργεια που ενώνει δύο διαφορετικές καταστάσεις. Το έργο αποτυπώνει τη στιγμή πριν αποκτήσει ο κόσμος συγκεκριμένη μορφή: τη γέννηση της ύλης μέσα από την κίνηση, την αντίθεση και τη συνάντηση δυνάμεων.
The Birth of MatterOil on canvas · 100 × 70 cmT
wo different forces move within the same space, approaching and interacting with one another. The luminous core seems to concentrate the energy of a beginning, while the darker and warmer flows surrounding it create tension and continuous movement. Between them, blue acts as a passage, an energy connecting two different states. The work captures the moment before the world takes definite form: the birth of matter through movement, contrast and the convergence of forces.
Παράλληλες ΖωέςΑκρυλικά σε καμβά · 60 × 40 cm
Ανθρώπινες μορφές κατοικούν σε ξεχωριστούς χώρους, εγκλωβισμένες μέσα στα δικά τους όρια. Βρίσκονται κοντά, όμως δεν συναντιούνται πραγματικά. Οι γεωμετρικές δομές θυμίζουν δωμάτια, κτίρια και διαδρομές μιας πόλης, δημιουργώντας την αίσθηση μιας κοινωνίας όπου οι ζωές εξελίσσονται παράλληλα. Ένα έργο για την ανθρώπινη απομόνωση, την απόσταση και την παράξενη μοναξιά που μπορεί να υπάρχει ακόμη και ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους
.Parallel LivesAcrylic on canvas · 60 × 40 cm
Human figures inhabit separate spaces, enclosed within their own boundaries. They exist close to one another, yet never truly meet. The geometric structures evoke rooms, buildings and the pathways of a city, creating the sense of a society in which lives unfold side by side. A work about human isolation, distance, and the strange loneliness that can exist even when surrounded by others.
Η Γυναίκα που Κρατά τον ΚόσμοΛάδι σε καμβά · 120 × 70 cm
Μια γυναικεία μορφή υψώνεται πάνω από τον κόσμο, ενώ το φόρεμά της απλώνεται και μεταμορφώνεται σε έναν ολόκληρο τόπο γεμάτο χρώμα, κίνηση και ζωή. Τα όρια ανάμεσα στο σώμα και τον κόσμο χάνονται, σαν όλα όσα υπάρχουν να γεννιούνται και να προστατεύονται μέσα της. Η γυναίκα δεν παρουσιάζεται απλώς ως ανθρώπινη μορφή, αλλά ως σύμβολο δημιουργίας, δύναμης και συνέχειας. Κάτω από τη σιωπηλή παρουσία της υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που συνεχίζει να ζει.
The Woman Who Holds the WorldOil on canvas · 120 × 70 cm
A female figure rises above the world, while her dress expands and transforms into an entire landscape filled with colour, movement and life. The boundaries between her body and the world begin to disappear, as though everything that exists is born and protected within her. The woman is presented not simply as a human figure, but as a symbol of creation, strength and continuity. Beneath her silent presence, an entire world continues to live.
Μέσα τηςΛάδι σε καμβά · 120 × 71 cm
Ένα γυναικείο πρόσωπο αναδύεται μέσα από χρώματα, γραμμές και αρχιτεκτονικές μορφές. Παράθυρα, κτίρια και ίχνη μιας πόλης γίνονται μέρος του προσώπου της, σαν οι τόποι που έζησε να έχουν χαραχτεί επάνω της. Με τα μάτια σχεδόν κλειστά, η μορφή δεν κοιτάζει τον εξωτερικό κόσμο αλλά στρέφεται προς τα μέσα. Η πόλη παύει να είναι απλώς ένας τόπος και μετατρέπεται σε μνήμη, εμπειρία και κομμάτι της ταυτότητάς της.
The City Within HerOil on canvas · 120 × 71 cm
A female face emerges through colour, lines and architectural forms. Windows, buildings and traces of a city become part of her face, as though the places she has lived have been inscribed upon her. With her eyes almost closed, the figure does not look outward but turns inward. The city is no longer simply a place; it becomes memory, experience and part of her identity.
57Ακρυλικά σε καμβά · 95 × 70 cm
Ένα έργο αφιερωμένο στην τραγωδία των Τεμπών. Ανθρώπινες μορφές, σπασμένες γραμμές και κατακερματισμένες κατασκευές συνυπάρχουν μέσα σε έναν χώρο που μοιάζει να έχει χάσει τη φυσική του τάξη. Στο κέντρο, ένα πρόσωπο αναδύεται ανάμεσα στα θραύσματα, σαν παρουσία και μνήμη μαζί. Οι γραμμές που θυμίζουν σιδηροδρομική διαδρομή περιβάλλουν τη σύνθεση, όμως η πορεία τους έχει διαταραχθεί. Το «57» δεν επιχειρεί να αναπαραστήσει την τραγωδία, αλλά να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των ανθρώπων που δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους.
57Acrylic on canvas · 95 × 70 cm
A work dedicated to the Tempi tragedy. Human figures, broken lines and fragmented structures coexist within a space that seems to have lost its natural order. At the centre, a face emerges among the fragments, becoming both a presence and a memory. Lines reminiscent of railway tracks surround the composition, yet their course has been disrupted. “57” does not attempt to recreate the tragedy, but to preserve the memory of those who never reached their destination.
Παρουσία στην ΑπουσίαΑκρυλικά σε καμβά · 100 × 140 cm
Eνας εσωτερικός χώρος γεμάτος ανοίγματα, πλαίσια και ίχνη ζωής περιβάλλει μια μοναχική ανθρώπινη μορφή. Παρότι το δωμάτιο μοιάζει κατοικημένο από αντικείμενα και μνήμες, κυριαρχεί μια παράξενη αίσθηση απουσίας. Η φωτεινή περιοχή στο κέντρο απομονώνει ακόμη περισσότερο τη μορφή, σαν να βρίσκεται ανάμεσα σε όσα υπάρχουν και σε όσα έχουν χαθεί. Το έργο μιλά για τη μοναξιά, τη μνήμη και για εκείνες τις παρουσίες που εξακολουθούν να κατοικούν έναν χώρο ακόμη και μέσα από την απουσία τους.
Presence in AbsenceAcrylic on canvas · 100 × 140 cm
An interior filled with openings, frames and traces of life surrounds a solitary human figure. Although the room appears inhabited by objects and memories, a strange sense of absence dominates the scene. The luminous central area further isolates the figure, as if suspended between what remains and what has been lost. The work explores solitude, memory, and those presences that continue to inhabit a space even through their absence.
Ανάμεσα στη Φύση και την ΚατασκευήΑκρυλικά σε καμβά · 141 × 100 cm
Νερά, κλαδιά και ανθρώπινες κατασκευές συνυπάρχουν σε ένα τοπίο όπου τα όριά τους αρχίζουν να χάνονται. Οι φυσικές μορφές διαπερνούν τις αυστηρότερες γραμμές των κατασκευών, ενώ οι αντανακλάσεις και οι έντονες πράσινες επιφάνειες δημιουργούν την αίσθηση ενός χώρου που βρίσκεται σε συνεχή μεταβολή. Φύση και ανθρώπινη παρέμβαση δεν παρουσιάζονται ως δύο ξεχωριστοί κόσμοι, αλλά ως στοιχεία που συγκρούονται, προσαρμόζονται και τελικά γίνονται μέρος του ίδιου τοπίου.
Between Nature and StructureAcrylic on canvas · 141 × 100 cm
Water, branches and human-made structures coexist within a landscape where their boundaries begin to disappear. Natural forms cut through the more rigid lines of construction, while reflections and vivid green surfaces create the sense of a place in constant transformation. Nature and human intervention are not presented as separate worlds, but as elements that collide, adapt and ultimately become part of the same landscape.
Οι Γίγαντες της ΠόληςΛάδι σε καμβά · 120 × 100 cm
Τεράστιες αρχιτεκτονικές και βιομηχανικές μορφές υψώνονται και λυγίζουν πάνω από την πόλη, ενώ οι ανθρώπινες φιγούρες μοιάζουν μικρές απέναντι στην κλίμακά τους. Οι κατασκευές που δημιούργησε ο ίδιος ο άνθρωπος αποκτούν σχεδόν δική τους παρουσία και μετατρέπονται σε γίγαντες που κυριαρχούν στο τοπίο. Το έργο εξερευνά τη σχέση του ανθρώπου με το αστικό περιβάλλον που δημιούργησε: έναν κόσμο που χτίστηκε για να τον υπηρετεί, αλλά πολλές φορές καταλήγει να τον ξεπερνά και να τον επιβάλλεται.
The Giants of the CityOil on canvas · 120 × 100 cm
Immense architectural and industrial forms rise and bend above the city, while the human figures appear small against their scale. The structures created by people seem to acquire a presence of their own, becoming giants that dominate the landscape. The work explores the relationship between humanity and the urban environment it has created: a world built to serve us, yet one that can ultimately grow beyond us and begin to dominate us.
Golden Goose
Ακρυλικά σε καμβά · 70 × 51 cmΜια χρυσή χήνα εμφανίζεται προστατευμένη μέσα σε μια αυστηρή αρχιτεκτονική δομή, σαν κάτι πολύτιμο που φυλάσσεται αλλά ταυτόχρονα περιορίζεται. Τα παράθυρα, τα πλαίσια και οι σκοτεινές επιφάνειες δημιουργούν την αίσθηση ενός κλειστού κόσμου, ενώ οι χρυσοί τόνοι συγκεντρώνουν το βλέμμα στη μορφή της. Το έργο παίζει με την έννοια της αξίας: με όσα θεωρούμε πολύτιμα, με όσα προστατεύουμε και με το τίμημα που μπορεί να έχει αυτή η προστασία.
Golden GooseAcrylic on canvas · 70 × 51 cm
A golden goose appears protected within a rigid architectural structure, like something precious that is both guarded and confined. Windows, frames and dark surfaces create the feeling of an enclosed world, while the golden tones draw the eye toward its form. The work explores the idea of value: what we consider precious, what we choose to protect, and the price that such protection may carry.
Μνήμες που ΣβήνουνΑκρυλικά σε καμβά · 76 × 70 cm
Οι μνήμες σχηματίζονται, διασταυρώνονται και σταδιακά χάνονται. Ανάμεσά τους εμφανίζονται ανθρώπινες μορφές που ξεκινούν καθαρές, αποκτούν για λίγο παρουσία και στη συνέχεια σβήνουν μέσα στη σύνθεση. Οι κατακερματισμένες φόρμες λειτουργούν σαν κομμάτια ενός παρελθόντος που δεν μπορεί πλέον να ανασυντεθεί ολόκληρο. Το έργο μιλά για τον χρόνο και τη μνήμη, αλλά κυρίως για τους ανθρώπους που κάποτε υπήρξαν έντονα στη ζωή μας και, όσο περνούν τα χρόνια, αρχίζουν να χάνονται μέσα της.
Fading MemoriesAcrylic on canvas · 76 × 70 cm
Memories take shape, intersect and gradually disappear. Among them, human figures emerge clearly, hold their presence for a moment, and then begin to fade into the composition. The fragmented forms resemble pieces of a past that can no longer be fully reconstructed. The work speaks of time and memory, but above all of the people who once existed vividly in our lives and, as the years pass, slowly begin to disappear within them.
Η ΒάρκαΛάδια-ακρυλικά σε καμβά ·
70 × 70 cmΜια βάρκα αιωρείται μέσα σε έναν χώρο που δεν ανήκει απόλυτα ούτε στη θάλασσα ούτε στην πόλη. Γύρω της, κάθετες φόρμες και θραύσματα χρώματος δημιουργούν την αίσθηση ενός πυκνού, μεταβαλλόμενου τοπίου. Η καμπύλη της βάρκας διασχίζει τη σύνθεση σαν μια ήρεμη διαδρομή μέσα στην ένταση, συμβολίζοντας την πορεία, τη φυγή και την ανάγκη του ανθρώπου να συνεχίζει, ακόμη κι όταν ο προορισμός παραμένει άγνωστος.
The BoatAcrylic on canvas · 70 × 70 cmA boat floats within a space that belongs neither entirely to the sea nor to the city. Around it, vertical forms and fragments of colour create the sense of a dense, shifting landscape. The curve of the boat crosses the composition like a quiet passage through tension, symbolising journey, escape, and the human need to keep moving even when the destination remains unknown.
Το Σπίτι ΘυμάταιΑκρυλικά σε καμβά · 97 × 71 cm
Ένα σπίτι εμφανίζεται μέσα από στρώσεις χρώματος, σκιές και ανοίγματα που μοιάζουν να οδηγούν από τον έναν χώρο στον άλλο. Οι πόρτες και τα δωμάτια δεν αποδίδονται καθαρά, σαν ο χρόνος να έχει αρχίσει να σβήνει τις λεπτομέρειές τους. Κι όμως, κάτι παραμένει. Ένα φως, μια σκιά, ένα ίχνος ανθρώπινης παρουσίας. Το σπίτι γίνεται φορέας μνήμης, ένας τόπος που εξακολουθεί να κρατά μέσα στους τοίχους του όσα έζησαν κάποτε εκεί, ακόμη κι όταν οι άνθρωποι έχουν φύγει.
The House RemembersAcrylic on canvas · 97 × 71 cm
A house emerges through layers of colour, shadows and openings that seem to lead from one space into another. Doors and rooms are never fully defined, as though time has begun to erase their details. Yet something remains: a light, a shadow, a trace of human presence. The house becomes a vessel of memory, a place that continues to hold within its walls what was once lived there, even after the people have gone.
Το Σπίτι της ΜνήμηςΛάδι σε καμβά · 94 × 64 cm
Ένα σπίτι στην Ικαρία επιστρέφει μέσα από τις αναμνήσεις των παιδικών χρόνων. Δεν αποδίδεται όπως είναι σήμερα, ούτε όπως θα το κατέγραφε μια φωτογραφία, αλλά όπως έχει παραμείνει στη μνήμη: με χώρους, ανοίγματα, σκιές και χρώματα που άλλοτε διακρίνονται καθαρά και άλλοτε χάνονται. Οι μορφές του σπιτιού μοιάζουν να αναδύονται και να σβήνουν ταυτόχρονα, όπως συμβαίνει με τις παλιές αναμνήσεις. Ένα προσωπικό έργο για τον τόπο όπου κάποτε ήμασταν παιδιά και που συνεχίζει να υπάρχει μέσα μας, ακόμη κι όταν ο χρόνος τον έχει αλλάξει.
T
he House of MemoryOil on canvas · 94 × 64 cmA house in Ikaria returns through memories of childhood. It is depicted neither as it stands today nor as a photograph would record it, but as it has remained in memory: through spaces, openings, shadows and colours that sometimes appear clearly and sometimes fade away. The forms of the house seem to emerge and disappear at the same time, much like old memories themselves. A personal work about the place where we once lived as children and which continues to exist within us, even after time has changed it.
Μέσα στο Μυαλό
Λάδι σε καμβά · 100 × 60 cm
Μια ανθρώπινη μορφή αναδύεται μέσα από ένα πυκνό σύνολο χρωμάτων, γραμμών και θραυσμάτων. Το πρόσωπο σχηματίζεται και ταυτόχρονα χάνεται, σαν οι σκέψεις να αλλάζουν συνεχώς την εικόνα του. Οι σκοτεινές και έντονες επιφάνειες δημιουργούν την αίσθηση ενός εσωτερικού κόσμου γεμάτου μνήμες, φόβους, επιθυμίες και αντιφάσεις. Το έργο δεν απεικονίζει απλώς ένα πρόσωπο, αλλά όσα συμβαίνουν πίσω από αυτό: τον αόρατο και πολύπλοκο κόσμο που υπάρχει μέσα στο ανθρώπινο μυαλό.
Inside the MindOil on canvas · 100 × 60 cmA human figure emerges through a dense field of colours, lines and fragments. The face takes shape and disappears at the same time, as though thoughts are constantly altering its form. Dark and intense surfaces create the sense of an inner world filled with memories, fears, desires and contradictions. The work does not simply portray a face, but what exists behind it: the invisible and complex world within the human mind.
Μέσα στον ΘόρυβοΑκρυλικά σε καμβά · 92 × 68 cm
Ένα ανθρώπινο πρόσωπο αναδύεται μέσα από ένα πυκνό περιβάλλον γεωμετρικών σχημάτων, χρωμάτων και κατακερματισμένων εικόνων. Η μορφή μοιάζει να γίνεται ένα με τον χώρο γύρω της, σαν ο εξωτερικός θόρυβος της πόλης και ο εσωτερικός θόρυβος της σκέψης να έχουν ενωθεί. Το έντονο μπλε και το βαθύ κόκκινο δημιουργούν ένταση και συνεχή κίνηση, αποτυπώνοντας έναν άνθρωπο που προσπαθεί να διατηρήσει την παρουσία του μέσα στην πολυπλοκότητα του κόσμου που τον περιβάλλει.
Within the NoiseAcrylic on canvas · 92 × 68 cm
A human face emerges from a dense environment of geometric forms, colours and fragmented images. The figure seems to merge with the surrounding space, as if the external noise of the city and the internal noise of thought have become one. Intense blues and deep reds create tension and continuous movement, portraying a human presence struggling to remain distinct within the complexity of the world around it.
Ανάμεσα σε Δύο ΚόσμουςΑκρυλικά σε καμβά · 87 × 63 cm
Δύο διαφορετικές πραγματικότητες συνυπάρχουν μέσα στην ίδια σύνθεση. Σκοτεινές, κλειστές επιφάνειες αντιπαρατίθενται με ανοιχτές περιοχές φωτός, ενώ οι καμπύλες γραμμές λειτουργούν σαν περάσματα από τον έναν χώρο στον άλλο. Το έργο κινείται ανάμεσα στο γνώριμο και το άγνωστο, στο κλειστό και το ανοιχτό, δημιουργώντας την αίσθηση μιας εσωτερικής μετάβασης. Σαν μια στιγμή όπου ο άνθρωπος βρίσκεται ακόμη στον έναν κόσμο, αλλά ήδη κοιτάζει προς τον επόμενο.
Between Two WorldsAcrylic on canvas · 87 × 63 cmTwo different realities coexist within the same composition. Dark, enclosed surfaces contrast with open areas of light, while curved lines act as passages from one space to another. The work moves between the familiar and the unknown, the enclosed and the open, creating a sense of inner transition. Like a moment when one still belongs to one world, yet is already looking toward the next.
Βιομηχανική ΠόληΑκρυλικά σε καμβά · 80 × 60 cm
Μια πόλη διαμορφωμένη από τη βιομηχανία, το λιμάνι και τη συνεχή κίνηση. Πλοία, κατασκευές και σκοτεινές κάθετες μορφές συνυπάρχουν σε διαφορετικά επίπεδα, σαν εικόνες της ίδιας πόλης που ενώνονται σε μία σύνθεση. Οι έντονες αντιθέσεις και οι διαδοχικές ζώνες χρώματος μεταφέρουν τον ρυθμό ενός τόπου που δεν σταματά ποτέ πραγματικά να λειτουργεί. Ένα αστικό τοπίο σκληρό και ταυτόχρονα ζωντανό, όπου η θάλασσα συναντά τη βιομηχανία.
Industrial CityAcrylic on canvas · 80 × 60 cm
A city shaped by industry, the harbour and constant movement. Ships, structures and dark vertical forms coexist on different levels, like fragments of the same city brought together in a single composition. Strong contrasts and successive bands of colour convey the rhythm of a place that never truly stops working. A harsh yet vibrant urban landscape where the sea meets industry.
Δρόμοι και ΣτιγμέςΑκρυλικά σε καμβά · 60 × 80 cm
Δρόμοι, περάσματα και αρχιτεκτονικές φόρμες συνθέτουν έναν χώρο που μοιάζει να μεταβάλλεται καθώς τον κοιτάζουμε. Κάθε άνοιγμα οδηγεί κάπου διαφορετικά, όπως οι διαδρομές που ακολουθούμε και οι στιγμές που αφήνουμε πίσω μας. Τα έντονα χρώματα συνυπάρχουν με τις σκοτεινές γραμμές, δημιουργώντας έναν χάρτη εμπειριών όπου τόποι, μνήμες και χρόνος συναντιούνται. Ένα έργο για τους δρόμους που περνάμε και τις στιγμές που τελικά μένουν.
Roads and MomentsAcrylic on canvas · 60 × 80 cm
Roads, passages and architectural forms create a space that seems to shift as we look at it. Each opening leads somewhere different, like the paths we follow and the moments we leave behind. Vivid colours coexist with dark lines, forming a map of experiences where places, memories and time intersect. A work about the roads we travel and the moments that ultimately remain.
Κούβα
Ακρυλικά σε καμβά 50x50
Χρώμα, αρχιτεκτονική και ανθρώπινες παρουσίες συνθέτουν μια προσωπική εικόνα της Κούβας. Οι προσόψεις και τα ανοίγματα δεν αποδίδονται ρεαλιστικά, αλλά διαλύονται σε επίπεδα κόκκινου, κίτρινου, πράσινου και γαλάζιου. Οι μικρές μορφές ενσωματώνονται στο τοπίο, ενώ η ένταση των χρωμάτων μεταφέρει τον ρυθμό, τη ζωντάνια και τις αντιθέσεις ενός τόπου με ξεχωριστή ταυτότητα.Cuba
Acrylic on canvas
Colour, architecture and human presence come together in a personal vision of Cuba. Façades and openings are not depicted realistically, but dissolve into layers of red, yellow, green and blue. Small figures become part of the surrounding environment, while the intensity of the colours conveys the rhythm, vitality and contrasts of a place with a distinctive identity.
Οικογενειακή ΚιθάραΑκρυλικά σε καμβά · 60 × 45 cm
Η κιθάρα μετατρέπεται σε φορέα οικογενειακής μνήμης. Η μορφή της αναδύεται μέσα από στρώσεις χρώματος, άλλοτε καθαρή και άλλοτε σχεδόν χαμένη, όπως οι αναμνήσεις που μεταβάλλονται με τον χρόνο αλλά παραμένουν μέσα μας. Οι θερμοί τόνοι και οι σκοτεινές επιφάνειες συνυπάρχουν σαν διαφορετικές εποχές της ίδιας ιστορίας. Δεν είναι απλώς ένα μουσικό όργανο, αλλά ένα αντικείμενο που κουβαλά δεσμούς, στιγμές και ίχνη ανθρώπων.
Family GuitarAcrylic on canvas · 60 × 45 cm
The guitar becomes a vessel of family memory. Its form emerges through layers of colour, at times distinct and at others almost disappearing, like memories that change with time yet remain within us. Warm tones coexist with darker surfaces like different chapters of the same story. It is not simply a musical instrument, but an object carrying bonds, moments and traces of people.
ΛιμάνιΑκρυλικά σε καμβά · 40 × 40 cm
Ένα λιμάνι αποδίδεται μέσα από σκοτεινές, σχεδόν βιομηχανικές φόρμες. Τα κατάρτια και οι σιλουέτες των πλοίων αναδύονται μέσα από το μαύρο, ενώ το χρυσό φόντο δημιουργεί την αίσθηση ενός φωτός που επιμένει πίσω από τη βαριά ατμόσφαιρα. Το έργο δεν περιγράφει απλώς έναν τόπο· αποτυπώνει εκείνη τη στιγμή όπου το λιμάνι μοιάζει να σιωπά, λίγο πριν από την αναχώρηση ή την επιστροφή.
PortAcrylic on canvas · 40 × 40 cmA harbour emerges through dark, almost industrial forms. Masts and ship silhouettes rise from the shadows, while the golden background suggests a light that persists behind the heavy atmosphere. Rather than simply depicting a place, the work captures a moment when the harbour seems to fall silent, suspended between departure and return.
Σπίτι στον ΒυθόΑκρυλικά σε καμβά · 41 × 41 cm
Ένα σπίτι βρίσκεται στον βυθό της θάλασσας, αποκομμένο από τον κόσμο και τον χρόνο. Στο εσωτερικό του, μια ανθρώπινη μορφή κάθεται και περιμένει. Δεν γνωρίζουμε ποιον ή τι. Η αναμονή γίνεται το κέντρο του έργου: μια κατάσταση ανάμεσα στην ελπίδα και την παραίτηση, ενώ το νερό και το σκοτάδι μετατρέπουν το σπίτι από καταφύγιο σε έναν χώρο μνήμης και μοναξιάς
.House at the Bottom of the SeaAcrylic on canvas · 41 × 41 cm
A house rests at the bottom of the sea, cut off from the world and from time. Inside, a solitary figure sits and waits. We do not know for whom, or for what. Waiting becomes the heart of the worka state suspended between hope and resignation, while water and darkness transform the house from a shelter into a space of memory and solitude.
Ψυχολογική ΠαγοθύελλαΑκρυλικά σε καμβά · 30 × 30 cm
Μια εσωτερική καταιγίδα που έχει παγώσει τη στιγμή της έκρηξής της. Οι ψυχροί τόνοι, οι απότομες καμπύλες και οι συγκρούσεις του φωτός με το σκοτάδι αποτυπώνουν μια ψυχολογική κατάσταση όπου σκέψεις και συναισθήματα κινούνται βίαια, χωρίς να βρίσκουν διέξοδο. Οι μορφές δεν περιγράφουν έναν πραγματικό τόπο, αλλά ένα εσωτερικό τοπίο έντασης, απομόνωσης και πάλης.
Psychological Ice StormAcrylic on canvas · 30 × 30 cm
An inner storm frozen at the moment of its eruption. Cold tones, sweeping curves and sharp contrasts between light and darkness reflect a psychological state in which thoughts and emotions move violently without finding release. The forms do not depict a physical place, but an inner landscape of tension,




